1 - کایری دوست داره بازیکن شماره 1 تیمش باشه
قبل از انتقال لبران از میامی به کلیولند در واقع کایری مرکز تیم بود و اون شماره یک کلیولند بود ولی بعد از بازگشت لبران به کلیولند داستان تغییر کرد . پس از بازگشت لبران و خرید های خوب کلیولند در اون فصل ، کلیولند تونست اولین قهرمانی خودش رو در تاریخ NBA کسب کنه و با این قهرمانی لبران به هوادارا و کایری فهموند که شماره یک کلیولند من هستم ( البته خیلی بی راهم نیس ، چون واقعا لبران ی فوق ستارس و وجودش برا هر تیمی میتونه احتمال قهرمانی رو فراهم کنه . همون طور که تو میامی ثابت کرد . ) ولی زحمت هایی که کایری برا قهرمانی کلیولند کشید مثل همین عکس شوت پایانی که اگه یادتون باشه در واقع این شوت کلیولند رو قهرمان کرد ، زیر سایه ی سنگین King James محو شد .
2 - رابطه بین کایری و لبران خیلی دوستانه نیست
رقابت بین کایری و لبران برای تبدیل شدن به شماره 1 تیم ، کم کم به بیرون از زمین بازی هم کشیده شد و رفاقت اون ها خارج از زمین بازی تحت تاثیر رقابت داخل زمین قرار گرفت و رابطه دوستانه بین اون ها کم رنگ تر شد . البته چند نمونه از برخورد های کایری و لبران رو روی نیمکت ( کنار زمین ) دیده بودیم ، که شاخص ترین اون ها هم که خیلی رسانه ای شد لحن تند لبران موقع صحبت با کایری در تایم استراحت بازی با آتلانتا هاوکس بود که کایری هم اصلا توجهی به صحبتاش نمیکرد و فقط به جلو زل زده بود ( به قول خودمون داشت با دست با کایری صحبت میکرد . 🙂
3 - کلیولند به اندازه کافی قدرتمند نیست تا گلدن استیت رو در فینال فصل بعد شکست بده
شاید یکی از دلایل این باشه که با توجه به نتیجه 1 - 4 فینال اخیر به سود گلدن استیت و با توجه به این که امسال بهانه ای هم برای شکست در فینال مثل مصدومیت بازیکنان اصلی یا کمبود ستاره درون تیم نبود ، کایری به این نتیجه رسیده که فعلا شکست گلدن استیت با این قدرت در فینال با ترکیب فعلی کار سختی هست و موندن زیر سایه ی لبران به امید قهرمانی کار اشتباهی است . بنابراین کایری تصمیم گرفته تا به یک تیم دیگه بره و در اون جا از بسکتبال خود لذت ببره و فعلا از زیر سایه ی لبران در بیاد و به جایی بره تا قهرمانی رو مدیون او بدونن نه بازیکن دیگه .
4 - اون دوست داره به مینسوتا بره تا با جیمی باتلر هم بازی بشه
شیکاگو بولز اخیرا جیمی باتلر رو به مینسوتا تیمبرولوز ترید کرده و مینسوتا نیز یکی از تیم های علاقمند به جذب کایری اروینگ هست . از طرفی کایری اروینگ و جیمی باتلر دوستان صمیمی با یکدیگر هستند و این هم یکی از دلایلی هست که کایری رو برای جدایی از کلیولند ترغیب میکنه .
5 - کایری اهداف و آرزو های بزرگی داره
کایری دنبال اهداف بزرگی توی بسکتبال خودشه و این قابلیت ها رو هم داره و ما میبینیم تو بسکتبال امروز دنیا دیگه پوینت گارد ها معمولا مهمترین و بهترین بازیکنان تیمشون هستن و تو این چند سال اخیر NBA هم دیدیم که جایزه ی MVP به پوینت گارد ها تعلق گرفت ( Russell Westbrook و Stephen Curry ) و در سال های قبل اگه یادتون باشه Derrick Rose . و لبران هم که جزو MVP های سال های اخیر هست ، اگ به بازیش دقت کرده باشد اون پست 3 بازی نمیکنه به نظر من بیشتر شبیه یک گارد راس بازی میکنه تا ی فوروارد که شاید این یکی از دلایل MVP شدنش باشه .
از طرف دیگه کایری با توجه به توانایی هایی که داره از جمله شوت زنی بسیار عالی ( قهرمانی 3 امتیازی آل استار ) ، بال هندلینگ فوق العاده که از نظر خیلیا بهترین بال هندلینگ رو در بین بازیکنای حاضر تو NBA داره و توانایی های رهبری و خارج کردن تیم از بحران ( شوت های بازر بیتر و ثانیه آخری که کار هر بازیکنی نیس ) میتونه تبدیل به MVP فصل NBA بشه اما به دلیل بودن زیر سایه ی غول بسکتبال یعنی لبران همه ی این ها اون طوری که باید بروز پیدا نمیکنه و کایری اگر از کلیولند جدا بشه این فرصت رو حداقل برا خودش به وجود آورده که بتونه با ارزشترین عنوان برای یک بسکتبالیست که MVP هست رو بدست بیاره
جمع بندی پایانی
در انتها همین جمله خلاصه ای از کل مطالب میشه که " 2 پادشاه در یک اقلیم نمیگنجند "